JAKO MASOWE I POPULARNE MEDIUM

W publikacjach z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych nie odnajdziemy próby zdemaskowania, zdemistyfikowania ideologicznego i perswazyjnego charakteru dużej części ówczesnej oferty telewizyjnej, kierowanej do młodego widza, co w odniesieniu do realiów USA uczynił H.I. Schiller. O propagandowych, ideologicznych aspektach kultury masowej PRL pisał jedynie S. Barańczak.Polska telewizja tamtego okresu, jako masowe i popularne medium, współodpowiedzialna jest w znacznej mierze za tworzenie, z jednej strony, fałszywej świadomości historycznej i kreowanie „upozorowanego obrazu świata” (chodzi tu m.in. o przedstawianie wojny jako przygody i zabawy), a z drugiej, przemycanie ukrytego programu, w ramach którego przyjacielem dziecka, osobą godną zaufania jest często tzw.mundurowy — milicjant lub żołnierz (zob. seriale Do przerwy 0:1, Niewiarygodne przygody Marka Piegusa czy program cykliczny Ekran z bratkiem).

 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na blogu! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących mediów i reklamy, ponieważ od wielu lat pracuję w tej branży, a jednocześnie jest ona moją pasją. Bloga prowadzę, żeby podzielić sie moja wiedza z szerszym gronem odbiorców. Mam nadzieję, że informacje jakie tutaj zamieszczam będą dla Cibie przydatne. Pozdrawiam !
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.