OFIARA TELEWIZYJNEGO NAŁOGU

Dziecko jawi się tutaj jako ofiara telewizyjnego nałogu (który w opinii psychiatrów w skrajnych przypadkach wywoływać może padaczkę ekranową), pozbawiona dziecięcej, autentycznej aktywności, zabawy i możliwości uczestniczenia w codziennym życiu rodziny. Telewizję nazywa się „wewnętrznym narkotykiem”, a dziecku przypisuje się rolę TV-zombie oglądającego telewizję w stanie transu zamazującego widzenie świata realnego. Według N. Postmanatelewizja jest jednym z czynników zmiany społecznej. Autor przekonuje, że pokolenie kontestatorów (lata sześćdziesiąte) ukształtowane zostało w znacznej mierze właśnie przez telewizję, która zdezawuowała tajemnice dorosłych i efektywnie zmniejszyła respekt i dystans wobec nich, „nadgryzając” niezachwiany dotąd autorytet.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na blogu! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących mediów i reklamy, ponieważ od wielu lat pracuję w tej branży, a jednocześnie jest ona moją pasją. Bloga prowadzę, żeby podzielić sie moja wiedza z szerszym gronem odbiorców. Mam nadzieję, że informacje jakie tutaj zamieszczam będą dla Cibie przydatne. Pozdrawiam !
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.