PRZEZ DŁUGI CZAS

Zaciemnia to dodatkowo obraz zjawiska, utrudniając w efekcie poszukiwanie rozwiązań (przykładem może być problem agresji prezentowanej w mediach). Przez długi czas (tak naprawdę widać to i dziś) relację dziecko-TV próbowano wyjaśniać stosując prosty model behawiorystyczny: bodziec-reakcja. Dziecko postrzegane było jako pasywna, bezbronna ofiara wszechwładnych mass mediów. Dorosły występował (występuje zresztą do tej pory) jako obrońca dziecięcej czystości i mądrości, wiedzący wszystko lepiej i wypowiadający się w imieniu dziecka na temat tego, co jest dla niego dobre. Rzadziej stawia się pytania o to, co dziecięce umysły robią z telewizyjnymi przekazami, do czego je wykorzystują.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na blogu! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących mediów i reklamy, ponieważ od wielu lat pracuję w tej branży, a jednocześnie jest ona moją pasją. Bloga prowadzę, żeby podzielić sie moja wiedza z szerszym gronem odbiorców. Mam nadzieję, że informacje jakie tutaj zamieszczam będą dla Cibie przydatne. Pozdrawiam !
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.